عکس ۱۷۴ مگاپیکسلی ماه رو دیدی؟

ماه، درخشندگی که تو آسمون شب داره، خصوصت حالت کاملش، برای

من قشنگ ترین تصویری که شب ها به امید دیدنش میرم روی صندلی

تراس کوچیکه میشینم...

حالا یه عکس ثبت شده از همین دایره درخشان دوست داشتنی من

گوشه به گوشه ش فراز و فرود و رنگ های مختلف داره

سفید یک دست نیست، صاف صاف نیست

تو این عکس با این‌همه جزئیات دیگه خبری از اون نور و زیبایی نیست

اما بازم دوست داشتنی...

خیلی اتفاقات و خیلی آدم ها تو این زندگی همین

ظاهر با واقعیت متفاوت

ولی این حس برای چندتا از این آدم ها و اتفاقات ثابت باقی میمونه؟

چقدر خوبه که وقتی به واقعیت نگاه میکنی

وقتی متوجه خیلی تفاوت ها میشی

بازم با خودت بگی " به هرحال من راضی م و دوسش دارم"